‍‍
صفحه نخست » اجتماعی کد خبر: ۴۰۰۶
تاریخ انتشار: ۳۱ تیر ۱۳۹۳ - ۱۴:۴۴
تعداد بازدید: ۲۰۵۹
بازدید از صفحه اول |
نسخه چاپی
|
ارسال به دوستان
|

موج محکومیت جنایات در غزه و به خصوص قتل عام کودکان بی گناه، با واکنش شبکه های اجتماعی روبرو شده است. سفیر افلاک با نگاهی به تصاویر منتشرشده در توئئیت های کاربران سراسر جهان، این کشتار کودکان بی گناه را روایت می کند.

به گزارش آسوبان و به نقل سفير افلاك، کشتار بیرحمانه ی کودکان غزه، نفس را در سینه حبس می کند و ماه رمضان را برای سرزمین فلسطین به یک محرم تبدیل کرده است.

به گزارش پایگاه خبری ˈالنشرهˈ سازمان حقوق بشر اروپا - خاورمیانه که مقر آن در شهر ژنو سوییس است در بیانیه ای تأیید کرد که رژیم صهیونیستی هر سه دقیقه یک بار به نوار غزه حمله می کند.

کشتار کودکان در غزه

موج محکومیت این جنایات و به خصوص قتل عام کودکان بی گناه، با واکنش شبکه های اجتماعی روبرو شده است. سفیر افلاک با نگاهی به تصاویر منتشرشده در توئئیت های کاربران سراسر جهان، این کشتار کودکان بی گناه را روایت می کند:

انعکاس کشتار کودکان غزه در توئیتر

** سرم را روی دست پدر می گذارم. پدر نیست. من در بیمارستان هستم. خون تمام بدنم را سرخ کرده است. پس کجایند پدر و مادر؟ لابد در موشک باران غزه از دنیا رفته اند. هیچ صدایی را نمی شنوم. پدر و مادرم را می بینم. مادرم گونه هایم را می بوسد. حتا  با بوسه ی مادرم بلند نمی شوم.

 

توئیتر

 

 ** بمب را روی زمین نقاشی نکن! این جا بمب ها کودکان را نشانه رفته اند. سرت را از لای دیوار بردار! رد شو! این جا جای تو نیست. کودکان غزه بزرگ نمی شوند. در خون کوچک می مانند. دیوار، دنیای کودکان را بلند کرده است.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** مادرم را نمی بینم. رد خون صورتم را سرخ کرده است. درد دارم. نمی دانم آن صدایی که سرم را میان جیغ برد؛ چه بود؟ تفنگ اسباب بازی برادرم که نبود. آن صدا خیلی بزرگ و وحشتناک بود؛ بزرگ تر از تفنگ برادرم. او چند روز پیش از خانه رفت و دیگر نیامد. حالا من و مادرم تنها هستیم. جیغ می زنم. پدرم را پیدا نمی کنم.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** چشم هایم می سوزد. نمی توانم نگاه کنم. هیچ چیز را نمی بینم. بدنم یخ می شود. عزیزم! بلند شو! قلبم بدون تو می ایستد. جهان برای ما نایستاده. فقط نگاه می کند. مادر کودکش را در آغوش می گیرد. 

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** نرو! من می ترسم. هواپیماهای این جا کوکی نیستند. خودشان راه می روند. خانه ات را خونین می کند. مادر! برگرد. هواپیمایی در آسمان است.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** دروازه ی زمین خاکی مان گلوله باران شده است. نتوانستیم جام جهانی برزیل را نگاه کنیم. توپ پاره شده است. گلوله و موشک، دروازه را هدف گرفته است.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** مرا با خودت ببر! بابا کجا رفته؟ چرا مرا تنها آوردی؟ هواپیما که چوبی بود؛ پس آن تیرهایش از کجا آمد؟ بدنم را نگاه کن! هیچ جایم سالم نیست. اصلاً بگذار تمام بدنم در خون باشد؛ مادرم را صدا بزن. با دست هایش، زخم هایم را دوا می کند.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** صورتش محو شده است. ببینید! صورتش انگار تکه های کاغذ سوخته است. کودک من زیبا بود. صورتش سفید بود. هنوز شیر مادرش را می مکید. سینه ی مادر در دهانش بود. خون از گلوی کودکم فواره زد.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

**  کلاس تعطیل نشده است. نیمکت ها خالی هستند. عسام و عاهد به مدرسه نیامده اند. کتاب هایشان زیر بمب باران جا مانده است. امروز درس نداریم. جای خالی همکلاسی های شهیدمان، درس امروزمان است.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** گریه نکن، مرد! تو گریه کنی؛ وای به حال من و بچه ها. صبور باش! مقاوم باش! پسرت را ببین! او هم ادای تو را درمی آورد. می خواهد مثل تو مرد باشد.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

 

** دست هایمان را روی قلب مان بگذار. دست هایمان بوی مادر را می دهد. قلبم دارد تیر می کشد. دیگر در این دنیا نیستیم. موشک ها ما را به آسمان بردند. دلم برای مادرم تنگ شده است. می خواهم دوباره صورتش را ببوسم.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** بخواب عزیزم! بخواب! دیگر صدای هیچ بمب بارانی تو را ناراحت نمی کند. تو اذیت نمی شوی؛ من حالم خوب می شود. دیگر نمی توانم برایت قصه بگویم. قصه های این جا دیو دارد. بخواب؛ فرشته ی کوچک من!

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** مادرم خوابیده است. مرا در آغوشش نگرفته است. زمین داغ است. مادر! دستت را در دستم بگذار. قرار نبود دست تو مرا تنها بگذارد. مادر! بلند شو! دوباره آن لولو پیدایش شده است. مرا له می کند. بیدار شو! می ترسم.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** همه جا تاریک است. شب نیست. کسی چراغ را روشن نمی کند. همه خوابیده اند. این جا کجاست؟ همیشه وقت خواب، مادرم قصه می گفت. پدرم مرا روی شانه هایش می گذاشت. به آسمانم می برد. حالا آسمان دود دارد. سینه ام می سوزد. برایم آب بیاورید.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** سربازها پشت سرم ایستاده اند. نگاهشان نمی کنم. من بزرگ شده ام. نمی ترسم. سجاده را پهن می کنم. خیابان به سجده می رود. جای خالی پدرم، یک مُهر است.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** هنوز تو را روی دستانم نگه می دارم.. خون معصومیتت را خاک خواهد کرد. مگر قرار نبود دور کادوی تولدم را روبان قرمز بپیچی. حالا کادوی تولد نیست. روبان قرمز نیست. بدن تو قرمز شده است. تو را با پارچه ی سفید کادو کرده اند.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** هیچ کسی این جا نیست. مادرم گفته بود خدا همه جاست. دوستانم می ترسند. بمب خانه هایشان را خراب کرده است. مادرم را می خواهم؛ پدرم را و برادرم را. می خواهم صدایشان بزنم. نمی توانم. خدای من! صدایم را بزرگ کن.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** هوا نیست. نمی توانم نفس بکشم. هنوز خاک در دهانم است. خانه مان روی سرم خراب شد. کپسول اکسیژن را بردارید. هنوز مادرم در زیر خاک است.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** نشسته ام روی سنگ ها. تنها چیزی که از خانه مان به جا مانده، من و پدرم و این سنگ ها هستیم. پدرم به آوارها نگاه می کند. من به جای خالی مادرم.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** لالالالایی لالالالایی. بخواب! بخواب! دیگر هیچ گلوله ای این گونه سیلی تان نمی زند. دیگر هیچ آسمانی بر بازی هایتان موشک نمی اندازد و شما دیگر قایم نمی شوید.

 

انعکاس جهانی کشتار کودکان غزه در توئیتر

** عروسکم را نگاه کن! او سالم مانده است. خودم را پناهش کردم. عروسکم تنها یادگار مادرم است.

انتهای پیام/

 **سفیر افلاک از انتشار عکس های دلخراش این جنایات پوزش می طلبد.

گزارش: فاطمه نیازی

مطالب مرتبط:
برچسب ها: غزه توئیتر 
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید   
نام:
ایمیل:
* نظر شمـا: