‍‍
تاریخ انتشار: ۲ مرداد ۱۳۹۳ - ۱۱:۳۹
تعداد بازدید: ۲۵۸۰
بازدید از صفحه اول |
نسخه چاپی
|
ارسال به دوستان
|

کودکان غزه، دست متجاوز را کوتاه می کنند؛ حتا اگر بمب ها دست هایشان را هنگام بازی قطع کنند.

به گزارش آسوبان و به نقل سفير افلاك، نمی دانم چرا باید دست های کودکان غزه را به جای عشق و دوست داشتن از آتش پر کنند؟ کودکانی که تنها بهانه‌ی محکم برای زندگی هستند؛ همان کودکانی که «آنتوان دوسنت اگزوپری» در باره‌شان می‌گوید:«کودکان، تنها کسانی هستند که می دانند از زندگی چه می‌خواهند؟»

چگونه می‌توانم این عکس های کودکانی را که در غزه، زیر آتش رفته اند؛ ببینم و بی تفاوت باشم؟ چگونه می توانم منتظر باشم که زودتر عید فطر بیاید و این گرمای رمضان تمام شود؟ چگونه می توانم خلجان و غلیان کودکانی را نادیده بگیرم که جلوی چشم پدر و مادرهایشان قربانی می شوند و عید فطر آن ها، عید قربان است.

کشتار کودکان در غزه

کشتار کودکان در غزه

احساس مادری را دارم که فرزندش را در خیابان های شلوغ پایتخت گم کرده و شیون است که بر صورت شهر چنگ می زند. نوار غزه، کودکانش را روزی هزار بار گم می کند و باروت و خون، مادران را بی فرزند و بی جگرگوشه می کند.

کشتار کودکان در غزه

کشتار کودکان در غزه

هر بار که انعکاس کشتار کودکان در غزه را می بینم و چشمم می افتد به عکس های منتشرشده از رسانه های بی انصاف، هوای شهر زیر پوستم، سوزن می کارد؛ سوزن هایی که در چشمم فرو می رود و قلبم را تکه تکه می کند.

کشتار کودکان در غزه

کشتار کودکان در غزه

کودکان غزه، جنازه شان روی هم قطار می شود و هیچ شهربازی ای برای ایستادن آن ها از بازی مرگ، ترمز ایست را نمی کشد. فرزندانی که تنها امید و آرزوی پدر و مادرهاشان هستند و حالا این پدر و مادران باید خاطره های فرزندان شان را میان تلی از خاک جمع کنند و سراسیمه نگران دیگر فرزندان شان باشند تا بمبی روی سرش آوار نشود.

کشتار کودکان در غزه

کشتار کودکان در غزه

چه حس زجرآوری دارد وقتی تو توان انجام هیچ کاری را نداری و هر بار کودک غزه زیر خاک بماند و خاک از دنیایش یک آرزوی به انتها رسیده بسازد؛ آرزویی که دیگر هیچ آرزویی را ندارد و با تمام سرعت سقوط می کند. بمب و موشک هر بار نوار غزه را می کاود و زنان و کودکان از پی هم می دوند و دویدن هایشان به هواپیما اصابت می کند و مخلوقات خداوند، ماه خدا را به خون افطار می کنند. «فبای ذنب قتلت؟»

کشتار کودکان در غزه

کشتار کودکان در غزه

کشتار کودکان در غزه

آخر دنیاست. زمان ایستاده است. موشک بر سر غزه می ریزد. ما چقدر برای حمایت و یا دفاع از کودکان هزینه کرده ایم و نفرت خودمان را از کشتار در نوار غزه به رخ جهان کشیده ایم؟

کودکان غزه انتظار ندارند برای همراهی شان خودت را به سنگ و خون بکشی؛ آن ها چشم به راهند تا روزی نوار غزه تا سارایوو را روی لباس های رنگی و قلب های بی گناهشان راه بروند و آسمان آبی را بی تکه های موشک ببینند.

کشتار کودکان در غزه

کشتار کودکان در غزه

کودکان غزه، جهان را برای مظلومیت شان اقناع کرده است و انسان و حقوق بشر و یونیسف و شورای امنیت سازمان ملل، حالا برای حمایت از این کودکان چه می خواهد؟ چه سندی نیاز دارد؟ کودکان غزه در جنگ، تکثیر می شوند تا روزی صلح را با دست های کوچک شان به جهان هدیه کنند. آن ها به گذرنامه ی فلسطینی شان افتخار می کنند؛ سرزمینی که باید یا یهودی نشین شود و یا محو شود.

کشتار کودکان در غزه

کشتار کودکان در غزه

کودکان غزه، دست متجاوز را کوتاه می کنند؛ حتا اگر بمب ها دست هایشان را هنگام بازی قطع کنند. همه چیز بغرنج است و وضعیت قرمزِ قرمز، اما کودکان غزه، زیر بمب ها زندگی می کنند و از موشک هایی که بازی هایشان را قایم می کند؛ نمی ترسند.

انتهای پیام/

غزه، انتها ندارد...

*نويسنده :فاطمه نیازی

مطالب مرتبط:
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید   
نام:
ایمیل:
* نظر شمـا: