‍‍
صفحه نخست » اجتماعی کد خبر: ۷۷۵۰
تاریخ انتشار: ۲ شهریور ۱۳۹۵ - ۰۹:۵۹
تعداد بازدید: ۶۷۷
بازدید از صفحه اول |
نسخه چاپی
|
ارسال به دوستان
|

در مورد چیستی لکستان یعنی بود و نبود آن، می توانیم بگوییم هم هست و هم نیست. نیست از این دیدگاه که ما واحدی سیاسی حداقل در بعد استانی وشهرستانی به نام لکستان نداریم؛ اما هست از این منظر که به مکان لک ها، لکستان می گویند.

در مورد چیستی لکستان یعنی بود و نبود آن، می توانیم بگوییم هم هست و هم نیست. نیست از این دیدگاه که ما واحدی سیاسی حداقل در بعد استانی وشهرستانی به نام لکستان نداریم؛ اما هست از این منظر که به مکان لک ها، لکستان می گویند و دربین چهار استان وجود داشته که خود لک ها می گویند.

اگراز منظر فرهنگی منظور باشد، لکستان یک واحدفرهنگی جغرافیایی است که قسمت بزرگی از لرستان قدیم (کرمانشاه، ایلام، لرستان امروزی و بخش های از همدان) را در بر می گیرد تاجایی که بنده اطلاع دارم در اکثر مردم این استانها، با این هویت یعنی لک مشکلی ندارند؛ مشکل تا حدودی سر ستان است.

بعضی می گویند جدید است و فکر می کنند در تقابل با لرستان این مفهوم به وجود آمده؛ ما در فارسی ستان بسیارداریم. گلستان یعنی جایی که گل وجود دارد. کردستان یعنی جایی که کردهست، لکستان یعنی جایی که لک است؛ خیلی از لک ها دوست دارند به منطقه آن ها لکستان گفته شود و از این نظر به باور من جایی هیچ نگرانی نیست؛ زیرا  از لحاظ تاریخی   جغرافیایی لکستان امروزی همیشه جزیی از جغرافیای لرستان بوده در  همین سرزمینی که لک ها  امروزه زندگی می کنند؛ اتابکان لر کوچک و بعد از آن والیان لرستان (پشتکو و پیشکو) به نام لر حکومت کرده اند؛ به جز چند طایفه کوچک که امروزه از آنها به نام مینجایی نام می برند.

کل سرزمین لر کوچک یا فیلی، لک هستند، در کل منابع تاریخی موجود از قبیل شرف نامه بدلیسی، معین الدین نطنزی، مولف کتاب (منتخب التواریخ)، اسکندر بیک ترکمان، مورخ دوران صفویه در جلد اول کتاب مشهور (عالم آرای عباسی) لک‌ها را لر و مناطق لک نشین را جزء لرستان و لرکوچک ذکر می‌کند، میرزا محمد حسین مستوفی در رساله (آمار مالی و نظامی ایران در سال ۱۱۲۸) در دوره صفویه، قوم لر را ایرانی الاصل دانسته و آنها را مشتمل بر چهار طایفه می‌داند: فیلی، لک، بختیاری و ممسنی، تمام مفاخر و شاعران و حاکمان  این مناطق همیشه به نام لر( نه یک حرف کم و نه یک حرف زیاد) معرفی شده اند.

نمی شود گفت این همه اندیشمند، شاعر و نویسنده فرهیخته ،نفهمیده و اشتباهی به آنها لرگفته اند؛ از سوی دیگر این مردمان لک تا امروز بسیاری از آنان نیز به خود لر می گویند، البته منظور از لربودن آن ها ناقض لک بودن آن نیست؛ زیرا این مردمان همیشه به این زبان وآداب ورسوم که امروز به آن لکی می گویند سخن گفته و زیسته اند.

می توان گفت لکی زبان مردمان سرزمین لر کوچک است. این زبان پیوند تنگاتنگی با گویش های کردی مخصوصاً سورانی دارد و این اشتراکات چنان است که بسیاری از صاحبنظران  آنها را یک مجموعه زبانی دانسته اند؛ لذا نمی توان و نمی شود مرز سفت و سخت محکمی بین آنها کشید؛ همچنین اشتراکات فراوانی بین لکی با دیگر گویش های لری از قبیل بختیاری وجود دارد.

اینکه گروه هایی از مردمان لک، ندای لکستان جدا از لرستان سر می دهند؛ مربوط است به شکلی گیری گونه هویتی نادری که خود را به نام لر معرفی می کنند که کمترین سهم  در تاریخ و افتخارات فرهنگی  قوم لر داشته اند و در کل تاریخ فرهنگی قوم لر حتی یک صفحه شعر توسط کنشگران این هویت وجود ندارد و تمام مفاخر فرهنگی، تاریخی که به نام  خود ثبت می کنند همه لک هستند؛ کسانی از قبیل کریم خان زند، لطف علی خان زند، بابا طاهر عریان، ملامنوچهر، ترکه میر، ملاپریشان.

این ها با وجود اینکه صددرصد لک هستند؛ اما همیشه لر نامیده شده و خودشان از اینکه لربوده اند؛ حاشایی نداشته، اما امروزه با  معرفی این شخصیت ها  به نام لر جدای از لک بودن آن ها،ب اعث واکنش از سوی برخی از لک ها شده است و هر اندازه که پافشاری بر لر بودن این شخصیت ها و دیگر نمادهای فرهنگی لری جدا از فرهنگ لکی می شود؛ این تعارضات هم بیشتر شده و ندای لکستان جدای از لرستان و حتی در برابر لرستان بلندتر می شود و ادامه این فرایند می تواند باعث به وجود آمدن شکاف های عمیق میان گونه های هویتی مختلف قوم لر شود.

لذا در این زمینه با توجه به حساسیت لک ها در زمینه مفاخر و شخصیت های لک، پیشنهاد می شود: آن گونه هویتی که خود را معیار و مرکز قوم لر می دانند؛ مخصوصاً قلم به دستانش مانند آنچه در بین لران بختیاری عمل می شود عمل کنند؛ زیرا آنان در معرفی شخصیت های خود پسوند بختیاری از قبیل سردار اسعد بختیاری، افسر بختیاری را می آورند؛ بدون آنکه نفی لر بودن آنها باشد و از این طریق می شود تا حد بسیاری اختلافات بین لک ها به خصوص با گروه هایی از مینجایی ها به حداقل برسد؛ زیرا ادامه انکار هویتی شخصیت های لک و زبان لکی از طرف گروهی از مینجایی ها و ندای لکستان سردادن برخی از لکها، بدون اینکه هیچ دستاورد مثبتی برای طرفین داشته باشد؛ فقط و فقط باعث ضربه زدن بیشتر به انسجام هویتی قوم لر و تضعیف آن و در نهایت نابودی این گونه های هویتی را در پی خواهد داشت.

حسن رضا یوسفوند

مطالب مرتبط:
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید   
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: 0
انتشار یافته: 1
بی نام
|
|
۰۱:۱۶ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۳
1
1
واقعا دست شما در نکند

نام:
ایمیل:
* نظر شمـا: